Απίστευτο μπάχαλο με τις εισφορές των εμποροϋπαλλήλων

Υπουργείο Εργασίας και ΓΓ Κοινωνικών Ασφαλίσεων ακόμα ψάχνουν να βρουν τους χρόνους ασφάλισης 500.000 εμποροϋπαλλήλων. Αλαλούμ, παλινωδίες και μεγάλη ταλαιπωρία για χιλιάδες επιχειρήσεις
18 Ιουλ 2014 – 07:54

Δυστυχώς, η ανοργανωσιά και η ανευθυνότητα του δημοσίου δεν σταματά να ταλαιπωρεί την επιχειρηματική κοινότητα.
Όπως αναφέρει η Voria.gr το νέο κρούσμα της ελληνικής γραφειοκρατίας, που ξαναχτυπά δείχνοντας το χειρότερό της πρόσωπο, αφορά το απίστευτο μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί με τις καταχωρίσεις των εισφορών στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης-ΕΤΕΑ (Όπως είναι γνωστό, το ΕΤΕΑ έχει προκύψει από την ενοποίηση σχεδόν όλων των επικουρικών ταμείων σε ενιαίο φορέα ανάμεσα στα οποία είναι και τοΤΕΑΥΕΚ).
Τι έχει συμβεί: Όλα τα προηγούμενα χρόνια και μέχρι τον Νοέμβριο του 2013, οι εμπορικές επιχειρήσεις υποχρεούνταν να καταθέτουν κάθε μήνα στην Εθνική Τράπεζα τα ποσά των εισφορών για την επικουρική ασφάλιση των εμποροϋπαλλήλων που απασχολούσαν. Μαζί με την κατάθεση του ποσού, οι επιχειρήσεις υπέβαλαν στην τράπεζα και αναλυτική κατάσταση με τις εισφορές που αντιστοιχούσαν σε κάθε εμποροϋπάλληλο ξεχωριστά.
Στη συνέχεια, η Τράπεζα πίστωνε τον λογαριασμό του επικουρικού ταμείου με τα αντίστοιχα ποσά που εισέπραττε. Ταυτόχρονα, διαβίβαζε στο ΤΕΑΥΕΚ την αναλυτική κατάσταση των ασφαλισμένων προκειμένου οι υπάλληλοι του εν λόγω ταμείου να ενημερώσουν την Ατομική Πινακίδα του κάθε ασφαλισμένου με τις εισφορές που κατέβαλε (Ουσιαστικά η ατομική πινακίδα είχε τον χαρακτήρα της ενημέρωσης της ασφαλιστικής ιστορίας του εμποροϋπαλλήλου).
Αυτό, το να επιτελούν δηλαδή το έργο τους οι αρμόδιοι υπάλληλοι, θα ήταν φυσιολογικό σε ένα κανονικό κράτος, με στοιχειώδη οργάνωση και λειτουργία. Όχι, όμως, στο ελληνικό, που δεν μπορούσε και δυστυχώς δεν μπορεί ακόμη να ξεπεράσει τις παιδικές του ασθένειες.
Μάλιστα, αν αληθεύει και η πληροφορία ότι οι αναλυτικές καταστάσεις των ονομάτων που διαβίβαζε η Εθνική Τράπεζα στοιβάζονταν στα αρχεία των τοπικών υπηρεσιών του ΤΕΑΥΕΚ, χωρίς καν να ανοιχθούν, τότε είναι πολύ εύκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί δόθηκαν συντάξεις με μια απλή υπεύθυνη δήλωση (!) του ασφαλισμένου, σχετικά με τον χρόνο ασφάλισής του.
Παλινωδίες
Εν έτει 2014 (μετά από 20 και 30 χρόνια) το υπουργείο Εργασίας«ανακαλύπτει», λοιπόν, ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες του ταμείου δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους για 500.000 εμποροϋπαλλήλους που κινδυνεύουν να αναζητούν και να μη βρίσκουν τα χρόνια της ασφάλισής τους.
Έτσι, το ενοποιημένο ΕΤΕΑ στην απέλπιδα προσπάθειά του να βάλει τα πράγματα σε μία σειρά, κάνει το ανήκουστο: Καλεί τους εργοδότες να αποστείλουν σε ηλεκτρονική μορφή, το σύνολο των στοιχείων (μισθολογικές καταστάσεις και στοιχεία καταβολής των εισφορών στην ΕΤΕ) από την έναρξη της ασφάλισης των εργαζομένων (!) μέχρι και τον Νοέμβριο του 2013, για όσους ασφαλίστηκαν στα πρώην επικουρικά ταμεία ΤΕΑΥΕΚ, ΤΕΑΠΟΖΟ, ΤΕΑΕΙΓΕ, ΤΕΑΥΝΤΠ και ΤΕΑΧ. Υποβάλλει δηλαδή τις επιχειρήσεις στην πρωτοφανή ταλαιπωρία να εντοπίσουν το σύνολο των σχετικών στοιχείων σε βάθος χρόνου που μπορεί να φθάνει και τα 30 χρόνια.

Το ερώτημα, βέβαια, είναι εύλογο και ζητεί άμεση απάντηση: Το υπουργείο Εργασίας αναζήτησε τις ευθύνες των διοικήσεων των ταμείων για αυτή την τραγική αμέλεια; Την απάντηση την ξέρουμε όλοι, αν ισχύει το αντίθετο ας μας ενημερώσει σχετικά το υπουργείο.

Η ιστορία όμως, δυστυχώς, δεν τελειώνει εδώ. Πολλές επιχειρήσεις δεν μπορούν ακόμα να βγάλουν άκρη σε αυτή τη βουτιά στο παρελθόν. Υπάρχουν ωστόσο καιεπιχειρήσεις και λογιστήρια που ίσως επειδή λειτουργούν πιο οργανωμένα κατάφεραν να βάλουν τα πράγματα σε μια σειρά, σπατάλησαν βέβαια πολλές εργατοώρες για να συλλέξουν τα απαιτούμενα στοιχεία.
Φαίνεται, όμως, ότι πιθανώς ένα μεγάλο μέρος του κόπου και της ταλαιπωρίας ήταν περιττό. Διότι τις τελευταίες μέρες διαρρέεται η πληροφορία ότι το υπουργείο μετά από έντονες διαμαρτυρίες που δέχθηκε, θα ζητήσει τελικά τα στοιχεία μόνο από το 2005 μέχρι τον Νοέμβριο του 2013, προφασιζόμενο ότι οι επιχειρήσεις δεν υποχρεούνται να τηρούν φορολογικά και ασφαλιστικά στοιχεία μετά το πέρας μίας δεκαετίας.
Μέσα σε όλο αυτό τον παραλογισμό, αυτή θα ήταν μία σχετικά πιο λογική και ρεαλιστική προσέγγιση. Γιατί όμως, εάν τελικά επιβεβαιωθεί η πληροφορία, δεν ανακοινώθηκε εξαρχής η υποχρέωση υποβολής των στοιχείων μόνο από το 2005 και εντεύθεν; Γιατί να ταλαιπωρούνται άσκοπα ξανά οι συνεπείς επιχειρήσεις και μάλιστα όταν είναι σε γνώση του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης αλλά και της Διοίκησης του ΕΤΕΑ, ότι οι φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων δεν μπορούν να ανατρέξουν πέραν της παρελθούσας δεκαετίας; Ποιος θα τις αποζημιώσει για τις χαμένες εργατοώρες;
Σίγουρα, το μπάχαλο των πολλών προηγούμενων ετών στο δημόσιο, ο κακώς εννοούμενος «δημοσιοΰπαλληλισμός» και η νοοτροπία του «δε βαριέσαι», είναι το μεγαλύτερο βαρίδι στην προσπάθεια της όποιας κυβέρνησης να στήσει ένα σύγχρονο κράτος. Αλλά το γαϊτανάκι με τις ελλιπείς αποφάσεις του πανικού και της απελπισίας, που θα πρέπει ανά μήνα να διορθώνονται με νέες διευκρινιστικές αποφάσεις, εγκυκλίους ή και τροπολογίες νόμων είναι κοινή απαίτηση, πολιτών και επιχειρήσεων, να τελειώσει κάπου εδώ. Αυτό ας το λάβει καλά υπόψη της η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και η Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων.